آناتومی پستان   Mammary gland - breast 

 

 

پـِستان دو یا چند غدهٔ بزرگ در بدن پستانداران  است که برای شیردهی متمایز شده است.

تکامل پستانها در دوران جنینی به شکلی است که ابتدا در مسیر خطوط شیری که از زیر بغل تا کشاله ران امتداد دارد بافت پستانی وجود داشته و سپس

ضمن تکامل تنها پستانها در ناحیه سینه باقی می مانند .اگر این بخش همچنان باقی بماند سبب ایجاد پستان و یا نیپل فرعی خواهد شد.

پستان زنان و تا اندازه‌ای سینه مردان عملکرد تحریک جنسی نیز دارند زیرا تراکم عصب‌هایی که انتهای حسی آن‌ها در سر پستان قرار دارد زیاد است و بنابر

این لمس این ناحیه پیام‌های زیادی به مغز ارسال می‌کند. وجود این تعداد از انتهاهای عصبی هم‌چنین دلیل اصلی این امر است که تعدادی از زنان،

برخلاف اغلب آنها، لمس در این ناحیه را تجربه‌ای لذت‌بخش نمی‌دانند و ارسال یک‌باره تعدادزیادی پیام تحریک‌کننده به مغز حالتی ناراحت‌کننده ایجاد می

کند.

 انسان‌ها دو پستان دارند و در انسان، پستان در دختران پیش از بلوغ و در مردان در سراسر عمر کوچک است. پستان‌ها در زنان در هنگام بارداری و به‌ویژه

پس از زایمان بسیار بزرگ می‌شوند.

قبل از بلوغ ، سینه ها ، دارای بخش تیره ای به نام هاله (areola) هستند که نوک پستان توسط هاله احاطه شده‌است. رنگ هاله از رنگ صورتی به رنگ

قهوه‌ای تیره‌است و دارای چند غده چربی است.

نوک پستان که اغلب برجسته است ، در مرکز هاله قراردارد و Nipple نام دارد.

در زیر Nipple ، شبکه ای از مجاری ظریف شیر در کنار بافت چربی قرار دارند ،که تا زمان بلوغ نارس هستند و توسط بافت نگهدارنده ای (همبند) بنام

Stroma حمایت می شوند.

فرایند ظهور و رشد سینه های زن در دوره بلوغ جنسی اش رخ می دهد و این رشد توسط هورمونهای جنسی از جمله استروژن و پروژسترون کنترل می شود.

در هنگام بلوغ Stroma تکثیر می شود و مجاری شیری به تکامل می رسند و شبکه ای وسیع در سینه ایجاد می شود ، همچنین در بخش درونی سینه

  lobule  ها به مانند جوانه ای شروع به رشد می نمایند.

لوبولها کیسه های کوچکی هستند که بعد از زایمان وظیفه تولید شیر را بر عهده دارند.

شیر تولید شده از میلیونها لوبول به سمت مجاری و در نهایت نوک سینه هدایت می شود.

ضمائم سینه

هر سینه از ۲۰-۱۵ بخش تشکیل شده است که به صورت پره های یک چرخ نوک سینه را احاطه کرده اند. به هر کدام از این پره ها ، یک لوب گفته می شود. هر لوب دارای بخش های کوچکتری به نام لوبول است که در نهایت منتهی به یک غده کوچک شیری می شود که کار تولید شیر در دوران شیر دهی را انجام می دهد.

شبکه لوبولها در نهایت به مجاری متصل شده و در نوک سینه جمع می شوند و در دوره شیر دهی شیر را به بیرون هدایت می کنند.
سرطان پستان اغلب در مجاری تشکیل می شود ، بعد از آن لوبولها و در درجه سوم سایر بافتها.

 

نوک سینه

 

نوک سینه در مرکز سینه قرار دارد و یک بخش رنگی دورش را احاطه کرده است، که هاله نام دارد.

رنگ هاله در زنان متفاوت است و همچنین در اثر تغییرات هورمونی مانند پریود ماهانه و بارداری تغییر می کند.

نوک سینه در برخی خانمها برجسته و در برخی کمی تو رفته است. هاله در دوران شیر دهی با ترشح ماده ای چرب موجب نرم شدن نوک سینه می شود.

 

عروق خونی

 

هر سینه دارای شبکه ای از عروق خونی (سرخرگها و سیاهرگها) است که کار رسانیدن مواد غذایی و اکسیژن و خارج کردن مواد دفعی را بر عهده دارند.

 

غدد لنفاوی

 

در کنار عروق خونی ، شبکه ای از عروق لنفاوی در سرتاسر سینه منتشر شده است که هر چند تای آنها به یک غده لنفاوی منتهی می شود

.

غدد لنفاوی شبیه لوبیا هستند که با لمس سینه می توانید برخی از آنها را احساس کنید. شبکه لنفاوی سینه تا زیر بغل گسترش پیدا کرده است (به عکس بالا دقت کنید). این شبکه بخشی از سیستم درناژ بافتی است و مواد زائد ، چربی اضافی ، پروتئین ها و سلولهای سیستم ایمنی را از طریق رگهای لنفی به سمت سیاهرگهای بزرگ قلب هدایت می کند و مایع داخل آن ، زرد رنگ است ، بیشتر عروق لنفاوی پستان به زیر بغل و بخشی مختصری از آن به بالای ترقوه و اطراف جناغ گسترش می یابد. شبکه لنفاوی در سرطان ها ، اهمیت بسزایی دارد. چون سلولهای سرطانی می توانند ، از طریق آن به سایر جاهای بدن منتشر شوند.

به همین دلیل است که در سرطان های سینه ، هنگام جراحی بخشی از غدد لنفاوی اطراف هم برداشته می شود تا تحت بررسی قرار گیرند ، اگر سلولهای سرطانی در غدد لنفاوی اطراف وجود نداشته باشد ، به این معناست که سرطان در مراحل اولیه است و هنوز منتشر نشده است.

 

بافت چربی

 

فضای بین لوب ها ی سینه را چربی احاطه کرده است. این چربی در حفظ ظاهر و قوام سینه و محافظت آن در برابر ضربات فیزیکی موثر است.درحقیقت غدد شیری و مجاری شیری آن، توده چربی را مانند لانه زنبور کرده‌است.

سینه بافت عضلانی ندارد اما عضله سینه ای که به قفسه سینه چسبیده موجب حفظ و نگهداری آن می شود.

 

مراحل رشد پستان زن

 

رشد پستان یک زن به شرایط محیطی و ژنتیکی وی بستگی فراوانی دارد؛ ولی به طور معمول شروع رشد پستان‌ها در سن ۱۰ تا ۱۲ سالگی آغاز می‌شود و تا چند سال پس از دوران بلوغ نیز رشد پستان‌ها ادامه دارد. در دوران شیردهی به دلیل پر شدن مجراهای شیر پستان‌ها بزرگتر می‌شوند. همچنین سیر افتادگی پستان‌های یک زن نیز همانند رشد آن بسته به ژنتیک فرد دارد. گرچه معمولاً پس از دوران یائسگی افتادگی پستان‌ها نیز بیشتر می‌شود و این امر به دلیل از دست دادن بافت پستان اتفاق می‌افتد.

 

مراحل افتادگی پستان

 

 

تغییرات ماهیانه سینه ها

 

تحت تأثیر سه هورمون اساسی زنانه یعنی استروژن، پروژسترون، و پرولاکتین قرار دارند و در بانوانی که در سنینی هستند که می‌توانند باردار شوند همه ماهه این غده‌ها تحریک می‌شوند، بزرگ و پر از مایع می‌گردند و این امر باعث می‌شود که آن موقع بسیاری از بانوان سنگینی در پستان خود احساس نمایند.

استروژن کانالهای شیری را باز می کند و پروژسترون تعداد لوبولها را افزایش می دهد تا جهت شیر دهی آماده شوند. پرولاکتین در زمان شیردهی سبب تولید شیر در پستانها می شود.

در زمان تخمک گذاری پروژسترون موجب افزایش خونرسانی و رشد سلولی در سینه می شود به همین دلیل در این زمان سینه ها کمی سفت و حساس می شوند.

معمولاً پستان ها کاملا قرینه نیستند و در طی ماه با تغییرات هورمونی کمی اندازه شان تغییر می کند. قوام سینه با سن هم ارتباط دارد . بافت سینه زنان جوان بیشتر غده ای است که همین مسئله موجب سفتی سینه در زنان جوان می شود. بعد از یائسگی به مرور زمان بافت چربی جایگزین بافت غده ای می شود که این مسئله از سفتی و قوام سینه ها می کاهد. پستان هرچه غده ای تر باشد در ماموگرافی مطالعه اش دشوارتر است.

به همین دلیل است که ماموگرافی در زنان جوان به عنوان روش غربالگری چندان مورد استقبال نیست.

 زنان مسنی که از هورمون درمانی مرتبط با یائسگی استفاده می کنند ، معمولا سینه های سفت تری دارند ، که منطبق با سنشان به نظر نمی رسد.

این خودش به تنهایی مشکلی نیست ، اما ماموگرافی را دشوار می نماید

http://iranonco.com

https://fa.wikipedia.org

http://www.zanashoei.ir