تبخال تناسلی یک بیماری منتقله از راه جنسی (STD) ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 (HSV-1) و یا نوع 2 (HSV-2) می باشد. میزان شیوع هرپس تناسلی در سراسر جهان بین 65٪ تا 90٪ می باشد و این در حالیست که بسیاری از افراد مبتلا به عفونت هرپس تناسلی نمی دانند که حامل ویروس می باشند.

 

عامل تبخال تناسلي

HSV-1 عامل اصلی عفونت تبخال در دهان و لب ها (زخمهای گوشه دهان و زخم های بدنبال تب شدید) است. این ویروس از طریق بوسیدن و یا به اشتراک گذاشتن ظروف آشامیدنی منتقل می شود. HSV-1 همچنین می تواند تب خال تناسلی نیز ایجاد کند، اگرچه علت اصلی هرپس تناسلی HSV-2 می باشد.    

علائم و نشانه هاي تبخال تناسلي

  • Signs and Symptoms

     

1-          احساس خارش و سوزش در ناحیه ژنیتال، باسن و رانها

2-      تاول های کوچک قرمز یا زخمهای باز در ناحیه تناسلی یا رانها. در بانوان اغلب در داخل واژن زخم ایجاد می شود.

3-          ضایعات ممکن است دردناک باشد یا نباشد

4-          افزایش  ترشحات واژینال

5-          سردرد، تب و درد عضلانی

6-          ادرار کردن همراه با درد و سوزش

7-          بزرگ شدن غدد لنفاوی کشاله ران

  •  تشخیص                                                            

تبخال یک عفونت طولانی مدت با نشانه هایی است که می آیند و می روند.علائم اولیه معمولا در عرض 1 - 3 هفته پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر می شود و 7 - 10 روز (برای تبخال دهانی) یا 7 - 14 روز (برای ضایعات تناسلی) بطول می انجامد.

ویروس هرپس چرخه ای  بین دوره فعال بیماری (ظهورتاول های حاوی ذرات عفونی ویروس که  2- 21 روز طول میکشد ) و یک دوره بهبودی متعاقب آن دارد. با این حال هرپس تناسلی،  اغلب بدون علامت است، در حالیکه ریزش ویروسی هنوز هم ممکن است رخ دهد در واقع شما می توانید مبتلا به تبخال تناسلی باشید حتی اگر همسر شما هیچ نشانه ای از عفونت را نشان نمی دهد.

تشخیص اولیه تبخال دهانی به آسانی با معاینه بالینی در افراد بدون سابقه قبلی از ضایعات  و تماس با فرد مبتلا به HSV-1 انجام میگیرد.ظاهر و توزیع زخم در این افراد به طور معمول به صورت زخم های سطحی متعدد و گرد دهانی همراه با التهاب حاد لثه می باشد.

         

 

 

تشخیص هرپس تناسلی می تواند مشکل تر نسبت به تبخال دهانی باشد زیرا اکثر افراد آلوده به  HSV-2  بدون علائم کلاسیک می باشند. اگر پزشک بر اساس معاینه بالینی و سابقه بیمار در تشخیص عفونت هرپس تناسلی صددرصد مطمئن نیست می تواند ازبرخی تست های آزمایشگاهی برای تایید تشخیص هرپس تناسلی بهره گیرد. تست های آزمایشگاهی عبارتند از: کشت  ویروس، بررسی فلورسنت آنتی بادی مستقیم (DFA) برای تشخیص ویروس، بیوپسی از پوست، تست واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) به منظوربررسی وجود DNA ویروس.

 

  •  پیشگیری  

    -  همانند اغلب عفونت های منتقله از راه جنسی، زنان بیشتر مستعد ابتلا به HSV-2 نسبت به مردان هستند . بطوریکه بدون استفاده از ضد ویروس ها یا کاندوم، خطر انتقال ویروس از مرد آلوده به زن حدود 8-11٪ و  خطر انتقال از زن آلوده به مرد حدود 4-5٪ در سال است.

-        اجتناب از رابطه جنسی اگر شما و یا شریک جنسی تان دارای عفونت نهفته  یا فعال هرپس هستید.

-        ابتلا به ویروس تبخال همیشه آشکار نیست و شریک زندگی تان ممکن است حامل ویروس باشد در حالیکه شما  نسبت به آن آگاهی ندارید.

-        هر فردی که درگیر در یک رابطه جنسی مداوم با یک شریک جنسی آلوده با HSV-2 است باید از یک پزشک مراقبت های بهداشتی در مورد چگونه ایمن ماندن مشاوره بگیرد .

-        از دست زدن به زخم باز و تاول اجتناب کنید.

-        اگر شما یا همسرتان مبتلا هستید؛ از کاندوم لاتکس (حتی زمانی که زخم قابل رویت ندارید) استفاده کنید.

-        از یک روان کننده بر پایه آب (لوبریکانت محلول در آب) برای جلوگیری از خراشیدگی پوستی در هنگام رابطه جنسی، که می تواند باعث تحریک پوست و افزایش خطر شیوع بیماری شود؛ استفاده کنید.

  •  

    درمان                                                                                       

 

هیچ درمان قطعی برای تبخال وجود ندارد، زیرا  HSV هرگز از بدن توسط سیستم ایمنی برداشته نمی شود. پس از عفونت اولیه، ویروس وارد اعصاب در محل  عفونت اولیه می گردد، سپس به جسم سلولی نورون مهاجرت کرده و در گانگلیون نهفته می شود و سبب عفونت های ثانویه می گردد. اما روشهای درمانی به منظور کاهش علایم و کاهش خطر انتقال به شریک جنسی در دسترس هستند :

-        پوشیدن لباس زیر نخی و اجتناب از پوشیدن لباس های تنگ،  زیرا آنها می توانند جریان هوا را در ناحیه تناسلی محدود کرده وباعث کاهش سرعت بهبودی ضایعات شوند.

-        داروهای ضد درد مانند ایبوپروفن و استامینوفن می توانند درد و تب را کاهش دهند. درمانهای موضعی با
-     بی حس کننده هایی مانند prilocaine، لیدوکائین، بنزوکائین یا تتراکائین همچنین می تواند خارش و درد ناشی از ضایعات هرپسی  را تسکین دهد.

-        داروهای ضد ویروس متعددی هستند که برای درمان تبخال مورد استفاده قرار می گیرند از جمله:

aciclovir (آسیکلوویر)، valaciclovir (valacyclovir)، famciclovir، و penciclovir.

-        داروهای ضدویروس ممکن است دفع بدون علامت ویروس را کاهش دهد؛ اعتقاد بر این است که در بیمارانی که تحت درمان ضد ویروسی قرارندارند، دفع بدون علامت HSV-2 در 20 درصد از روزهای سال رخ می دهد، در مقابل در بیمارانی که  درمان ضد ویروسی دریافت میکنند این میزان10٪ از روزهای سال است؛ به عبارت دیگر درمان سرکوبگرانه ضدویروسی این خطر را50 درصد کاهش می دهد.

-        همچنین داروهای ضد ویروسی می توانند فرکانس، طول مدت و شدت شیوع بیماری را نیز کاهش  دهند.

-        همچنین استفاده از کاندوم خطر انتقال را به طور قابل توجهی کاهش می دهد .

برخی از مکمل های غذایی و راه حل های جایگزین مانند گیاهان دارویی در بعضی مطالعات اثرات سودمندی در درمان تبخال  داشته اند از جمله دو دارو گياهي ميرتوپلكس myrtoplex ,( عصاره گياه مورد) و مليسانMelissan(عصاره ي گياه بادرنجبويه) كه در داروخانه ها موجود بوده و براي اطلاعات بيشتر مي توانيد به بخش طب مكمل وگياهان دارويي همين سايت مراجعه فرماييد.

  • عوارض                        

-        کراتیت هرپسی : عفونت هرپس چشم که منجر به ایجاد زخم در قرنیه و کوری احتمالی می گردد.

   عفونت هرپس مداوم، بدون دوره های عاری از  زخم و تاول

-        عفونت تبخالی در مری

-        عفونت تب خال  کبد  که می تواند منجر به سیروز (نارسایی کبد) شود.

-        انسفالیت و / یا مننژیت (عفونت های جدی مغزی)

-        عفونت ریه

-        اگزمای هرپسی : تب خال های گسترده در سراسر پوست.

  هرپس نوع 1 و2 هر دو مي توانند به نوزادان و كودكان سرايت كنند و عوارض وخيمي داشته باشند.

منابع:

en.wikipedia.org

www.cdc.gov

www.nlm.nih.gov

www.umm.edu